De merengue is een Latijns-Amerikaanse dans met wortels die terugstrekken tot de jaren 1850 - de vroege dagen van de Dominicaanse Republiek. Geschreven in 4/4 maat, vereist de merengue een beweging op elke tellen en haar lichte en bubbelende essentie kan hebben geleid tot de oorsprong van de naam in hommage aan "meringue" confiserie. De merengue is erg populair in Hispaniola en in Zuid-Amerika en de Caraïben, alsook Centraal-Amerika.
De merengue is de nationale dans van de Dominicaanse Republiek, en de twee hoofdtheorieën over zijn oorsprong zijn gedoopt in de historische achtergrond van het land. Een theorie stelt dat de dans voortkwam uit de bewegingen van slaven met één voet geketend en dus gedwongen te slepen terwijl ze over de velden bewogen, werkend op de beat van trommels om suikerriet te snijden, volgens de Dancing Thru Life website. De tweede legende claimt dat een held van een van de vele revoluties van het land thuiskwam naar een groot feest met een gewond been. Uit empathie sleepte de een voet terwijl ze dansten.
Voordat de merengue kenmerken van zijn moderne vorm aannam, was het een cirkeldans in plaats van een paar dans en vertoonde duidelijke gelijkenis met de "cakewalk" dans van het Amerikaanse Zuiden. De merengue ontwikkelde zich uit twee dansen, de Franse en Afrikaanse menuetten, samengevoegd door Afrikaanse slaven die bekend waren met Europese invloeden, volgens de Central Home website. De merengue van vroeger werd gedanst door mannen en vrouwen op armlengte die hun schouders schudden en snelle, gespieuwde stappen maakten. Postelijk werd de staid dans opgewekt met de beat van trommels, en vandaag de dag wordt de dans gekenmerkt door seksueel expliciete heupbewegingen.
Op het moment dat de dans die de moderne merengue lijkt debuteerde in de hoge-samenleving salons van de Dominicaanse Republiek, was het 1850, en de stedelijke elite klassen reageerden ongunstig op de merengue's seksueel geladen ritmes, die op dat moment hun kenmerkende heupbewegingen hadden aangenomen. Echter, landelijke bevolkingen reageerden gunstig op zowel merengue muziek als zijn zuster dansen. De Dominicaanse Republiek's landelijke bevolking maakte ongeveer 97 procent van het land totaal uit; dus ontwikkelde de merengue een grassroots volgeling.
Amerikanen bezetten de Dominicaanse Republiek van 1916 tot 1924, en wisten (onopzettelijk) de klassen van het land te verenigen onder het masque van de merengue, die plotseling een dans was die nationalisme en weerstand tegen de VS bezetting weerspiegelde, volgens de Salsa & Merengue Society website. Merengue's populariteit genoot een officiële golf onder de heerschappij van Dominicaanse dictator Rafael Trujillo, die in de jaren 1930 aan de macht kwam. De dans' aantrekkingskracht op de landelijke esthetiek beseffend, gebruikte Trujillo merengue als een vorm van propaganda, hernoemende merengue bands naar zichzelf en uitzendende merengue muziek op door de staat gesponsorde radio. Na Trujillo's moord in 1961, bloeide merengue's populariteit voort.
Merengue heeft salsa vervangen als de quintessentiële Latijns-Amerikaanse dans in de hedendaagse scène, volgens de Salsa & Merengue Society website. So-called makkelijker te leren dan de salsa, is de merengue makkelijk aan te passen aan zowel Latijnse als niet-Latijnse muziek, en de dans kan mainstream popmuziek begeleiden.