Lofdans is standaard in de orde van veel kerkdiensten. Het argument of lofdans nu wel of niet geschikt is, ontbrandt theologische discussies wereldwijd. Toch groeit lofdans in populariteit en ontwikkelt zich in verschillende stijlen.
Liturgische dans is een soort lyrische dans; het is samengesteld uit ballet, jazz en moderne dans elementen. De choreografie, uitgevoerd tijdens een mis of kerkdienst, omvat bewegingen die specifieke symbolen van aanbidding overbrengen zoals een kruis, en specifieke daden van aanbidding zoals knielen.
Aanbiddingsdans is ook een soort lyrische dans. Een aanbiddingsdanspresentatie heeft als doel aanbidding van God in de harten van een publiek op te wekken. Deze dansstijl is introvert en feestelijk.
Heilige dans is een term die de dans bedoeld die door elke religie beoefend wordt; terwijl liturgische, aanbiddings-, lof- en gospeldans specifiek zijn voor het christendom.
Lofdans groeide uit de Afrikaans-Amerikaanse kerk. De tempo van lofdans is opbeurend en sneller dan de tempo's van liturgische en aanbiddingsdans. Klappen, likken van het lichaam en waven met de handen zijn typische lofdansbewegingen.
Gospeldans, zoals lofdans, groeide uit de Afrikaans-Amerikaanse kerk. Gospeldans is dramaturgisch en theaterachtig; het gebruikt elementen van het theater zoals mimiek.