Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De Geschiedenis van Tango Dans

De Tango, een Latijns-Amerikaanse balroomdans berucht om zijn naaste houding en verleidende en sensuele natuur, kent geen duidelijke registraties van zijn begin. Meesten zijn het erover eens dat het begonnen is door de arme, immigrantenklas in Argentinië en geïntroduceerd aan de hogere klassen door de vermenging in bordellen. Na de Wieneese Wals en de Polka, was de Tango de derde dans in de geschiedenis gedaan met het paar elkaar aanstaande met de rechterhand van de vrouw in de linkerhand van de man en zijn rechterarm om haar taille. De Tango was revolutionair in dat het de eerste dans was die improvisatie gebruikte.

De Begin

De Tango wordt gegeloofd in de midden jaren 1800 begonnen te zijn. "Toma mate, che," gecomponeerd en gepubliceerd in 1857, was de eerste muziek aangeduid als Tango muziek. Hoewel er registraties zijn van koppels die de Tango dansden in Buenos Aires in 1890, wordt gegeloofd dat velen deze nieuwe stijl in bordellen jaren eerder dansden. De dans werd gebruikt als entertainment voor hen die in de bordellen wachtten. Rond 1900 had een golf van Europese immigranten, specifiek uit Napels, Italië, een diepe impact op de Tango. Hun stijl van vioolmuziek was meer lyrisch dan de bestaande Tango muziek, wat zowel de muziek als de dans van de Tango beïnvloedde, en het een melodisch aspect gaf.

Vroege Jaren 1900

Het jaar 1913 is bekend als het jaar van de Tango. Gedurende de volgende paar jaren nam de Tango Europa in beslag van Parijs tot Londen en werd de populaire en hip dans van de leeftijd. Hoewel velen de nieuwe stijl afkeurden, greep de mainstream media toe en de populariteit steeg. In 1916 werd La Cumparsita, de bekendste Tango aller tijden, geschreven door Roberto Firpo, een pianist en leider van een populair Tango Orkest. Firpo, die ook de klassieke Tango sextet creëerde, bestaande uit twee bandoneons, twee violen, piano en contrabas, werd geïnspireerd door een mars geschapen door Uruguayaan Gerardo Mattos Rodriguez. Met deze inspiratie herschikte en transformeerde hij de muziek in La Cumparsita. Dit stuk is voor velen het symbool van de Tango geworden, en wordt door de meeste Tango orkesten gespeeld.

Mode

De dans beïnvloedde zelfs de mode van die tijd, waardoor tuliprokken populair werden, die aan de voorzijde open waren en dus makkelijker om in te dansen. Corsetten en krinolijnen rokken, de vorige mode, waren niet zo gemakkelijk manoeuvreerbaar en vielen in onbruik. Tango kousen, schoenen en hoeden exploderden ook op de scène. De veer in vrouwenhoeden werd verplaatst van horizontaal, over het gezicht borstelend, naar verticaal, rechtop vanaf het voorhoofd, waar het niet in het gezicht van haar partner zou zijn.

Midden Jaren 1900

Het decennium dat op 1935 volgde werd bekend als de Gouden Eeuw van de Tango vanwege de creativiteit die door de dans vloeide. Het was deze era dat de dans evolueerde tot de fusie van sensualiteit, seksualiteit en een strijd om macht of controle waar het vandaag de dag beroemd voor is. In 1945 werden de dans en de minder verbonden en meer afzonderlijke entiteiten. In de jaren 1950 kwam een andere revolutie van de dans met de vermenging van traditionele Tango met klassieke en jazz invloeden door bandoneonist Astor Piazzolla. Deze nieuwe draai aan de Tango veroorzaakte ongenoegen bij sommigen, maar leidde uiteindelijk tot losser en vrijere ritmes die aan veel muzikanten en dansers apelden.

De eeuwwisseling

In de jaren 1980 ervoer de Tango nog een hergeborte met de première van de TV-show Tango Argentino onder andere Tango-georiënteerde programma's, alsook een 24-uurs Tango radiozender, FM Tango en de heruitgave van veel klassieke Tango arrangeringen op cassette en later CD. De heropleving van het dansen van de Tango was onvermijdelijk.

Overige dans

Related Categories