Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De Geschiedenis van Rumba

De Rumba is de oudste van de Latijns-Amerikaanse dansen. De naam is afgeleid van het Spaanse woord "rumbear", wat "plezier beleven" of "naar een feestje gaan" betekent. Variaties van deze dans worden de Son, Danzon, Guagira, Guaracha en Naningo genoemd.

Muziek

Rumbamuziek is een mengeling van Latijnse en Afrikaanse ritmes. In de vroege dagen werd rumba gespeeld op trommen, gitaars, maracas (gedroogde kalebassen met zaden erin) en claves (twee dikke stokjes). Naarmate de muziek evolueerde, werden piano, blaas- en snaarinstrumenten toegevoegd.

Oorsprong

Danshistorici geloven dat Afrikaanse slaven de dans vonden kort nadat ze naar Cuba werden gebracht, mogelijk al in de 1500s. Deze vroege versie van de dans was heel sensueel, met overdreven heupbewegingen en een snel tempo van de muziek. De bewegingen namaakten vaak de beminneling van hoeveerdieren, met name hennen en hanen. De kostuums die later in de dansgeschiedenis populair waren, omvatten een lange geritselende trein in de rok van de vrouw, die de verenstaart van de hen vertegenwoordigde, en de geritselde overhemdmouwen en borst van de man, die de kraagveren van de haan vertegenwoordigden.

Origineel was rumba een straatdans populair onder de armere bevolking, de slaven en arbeiders. De dans was zo wild en overtuigend seksueel dat het velen in de hogere klassen en de overheid schokte, en het werd verboden. Maar in 1920 had de dans zijn populariteit teruggekregen en werd de wet die het verbond genegeerd. In 1925 herstelde president Machado het verbod, met de claim "deze klasse muziek en de Rumba zijn strijdig met de goede gewoonten en de openbare orde van Cuba." Echter, weinig betaalden er aandacht aan. Omdat de hogere klassen genoten van het dansen van de langzamere, minder seksuele versie, considererden ze het een volkomen acceptabele sociale dans. Het verbod werd weer genegeerd en vergeten.

Variaties

Geschiedenis in de Verenigde Staten

Latijns-Amerikaanse muziek en dans werden populair in de Verenigde Staten in de late jaren twintig. Xavier Cugat en zijn orkest waren een grote invloed, Latijnse muziek speelend in de beroemde Coconut Grove in Los Angeles, Californië, en in vroege geluidsfilms. In 1930 werd een nieuw nummer genaamd "The Peanut Vendor", ingesteld op de Rumbaritme, een direct hit. Toen in 1935 een film genaamd Rumba uitkwam, met George Raft en Carole Lombard in de hoofdrollen. Het was een musical over een suave danser (Raft) die een rijke erfgename (Lombard) beminde. De film versterkte de reputatie van de dans als "De Dans van Romantiek."

Geschiedenis in Europa

Pierre en Doris Lavelle worden het verdienst toegeschreven de dans in de jaren dertig naar Europa te brengen. Monsieur Pierre was toentertijd Londons leidende dansleraar, en zijn enthousiasme voor Latijns dansen was aanstekelijk. De Rumba werd extrem populair in Londen en won snel fans door heel Europa.

Overige dans

Related Categories