Arts >> Kunst en entertainment >  >> Films & tv >> Buitenlandse films

Over Bollywood-films

De term "Bollywood" verwijst naar films gemaakt in India, en meer specifiek de filmindustrie gevestigd in Mumbai (Bombay). Als natie is India dol op films – net zo gepassioneerd als Frankrijk en de Verenigde Staten, en misschien nog meer. India's nationale cinema heeft zich ontwikkeld tot een distincte uiting van de Hindoe-cultuur, en de opkomst van globalisering heeft het mensen buiten India toegestaan hun beste werk te ervaren en te genieten. Amerikanen gewend aan Hollywood-films kunnen een beetje verrast zijn door Bollywood-films, die andere conventies gebruiken en vaak een minder naturalistische weg volgen.

Geschiedenis

India produceerde zijn eerste speelfilm in 1913: "Raja Harishchandra," die het verhaal vertelde van een koning die alles opoffert voor de Hindoe-goden. Het was een groot succes, en andere producties volgden snel. De turbulente tijd die India in de jaren '30 en '40 meemaakte – met de Grote Depressie, de Tweede Wereldoorlog en de burgeroorlog die volgde op hun succesvolle onafhankelijkheid van Groot-Brittannië – gaf Hindoe-films van die tijd een escapistische kwaliteit (vergelijkbaar met Amerikaanse films uit dezelfde periode). Internationale erkenning kwam met de release van de "Apu"-trilogie – geregisseerd door Satyajit Ray – in de late jaren '50, maar de nadruk bleef op lokale markten en grootbudgetspectakels voor de meeste jaren '50 en '60. De jaren '70 zagen een stijging in actie-thrillers en criminele dramas, maar musicals en andere kleurrijke films keerden in de jaren '90 terug en definiëren Bollywood vandaag nog.

Invloeden

Hoewel Bollywood-films allerlei genres omarmen, ontspringt hun invloed grotendeels uit eerdere vormen van Hindoe-drama. Oude werken zoals "Mahabharata" en "Ramayana" beïnvloeden nog steeds de narratieve structuur van Bollywood-films, en sporen van Sanskriet-drama zijn zichtbaar in Bollywood's nadruk op gestileerde grandioziteit. Hollywood-musicals hebben ook hun sporen nagelaten. Hoewel niet meer heersend in de Amerikaanse cinema, waren musicals decennialang een vast onderdeel van films, en Bollywood blijft zich richten op films met een muzikale insteek.

Conventies

Bollywood-films benadrukken epicke kwaliteiten, hoewel niet op dezelfde manier als Amerikaanse films. Hollywood-films in de 21e eeuw leggen veel nadruk op actie: autorijden, ontploffingen, schietpartijen tussen helden en schurken. Voor Bollywood is het spectacle gecentreerd op muziek. Zang- en dansnummers zijn heel gewoon in Bollywood-films, met de actie op de achtergrond voor geavanceerde choreografie en lange muzikale interludes. Hierbij hoort een nadruk op luimax sets en kostuumdesign, wat een larger-than-life gevoel geeft aan veel Bollywood-films. Verhalenlijnen neigen ertoe melodramatische beginsels te volgen: met verbluffende wendingen, romantische verstrengelingen, epische confrontaties en Dickensiaanse wendingen van het lot die de held helpen te triomperen op het einde. Dit betekent niet dat alle Bollywood-films dergelijke conventies volgen, maar die dat niet doen, worden vaak als "arthouse"-films beschouwd met weinig commerciële aantrekkingskracht.

Populariteit

Bollywood-cinema heeft zich als duurzaam populair in India bewezen, waar productie en opbrengst vaak zelfs die van de Verenigde Staten overstijgt. Het brengt meer dan 800 films per jaar uit (Hollywood brengt ongeveer 600 per jaar uit) en de binnenlandse opbrengst gemiddeld tussen de $8 miljard en $9 miljard (ruim hetzelfde als Hollywood's jaarlijkse opbrengst). Het wordt geschat dat ongeveer 300 miljoen Indiërs per maand naar de bioscoop gaan, en Bollywood-films blijven populair in andere delen van de wereld. De invloed op Westerse films is langzaam zichtbaar geworden, maar het succes van Danny Boyle's "Slumdog Millionaire" (een Westerse film met veel Bollywood-thema's) kan dat proces versnellen.

Expert Inzicht

Censuur, piraterij en andere distributieproblemen blijven een kwestie voor Bollywood-films. De Indiase industrie wordt gereguleerd door een censuursysteem dat op sommige manieren veel harder is dan censuur in Amerika of West-Europa. Het Central Board of Film Certification, door de overheid beheerd, dicteert de ratings die elke film ontvangt en kan een film direct verbieden als het de inhoud niet goedkeurt. Verder heeft de opkomst van DVD's piraterij tot een groot probleem gemaakt, met veel consumenten die bootleg-discs op straat kunnen kopen voordat een gegeven film de bioscopen haalt. Plagiaat en auteursrechtsinbreuk veroorzaken ook problemen, omdat de behoefte aan snel geproduceerde nieuwe films sommige regisseurs en producenten drijft om eerdere films te kannibaliseren.

Buitenlandse films

Related Categories