Computers hebben animatie veranderd. Hoewel veel van de oude principes van animatie nog steeds gebruikt worden door computeranimators, gebruiken ze ze op een manier die geavanceerde technologie benut. Bovendien is de tijd die betrokken is bij het creëren van sommige van de meer ingewikkelde taken van een animator in animatie aanzienlijk verminderd dankzij computers.
Volgens "Science Daily" liggen de wortels van computeranimatie in zowel de animatie- als de computergrafische velden. Bovendien heeft animatie binnen de film- en video-industrie subvelden. Wanneer een animator een heel verhaal in geanimeerd formaat creëert, heet het animatie. Wanneer een filmmaker dezelfde technieken gebruikt, maar ze toepast op een traditionele film, heet het computer generated imaging of CGI. Een beroemd voorbeeld van CGI is het personage Gollum uit de "Lord of the Rings" films.
Soms animeert een animator een sequentie in een film die geen cartoon-sequentie is maar nog steeds vertrouwt op zijn vaardigheden als animator. Dit is waar in computergegenereerde speciale effecten, volgens "Micro Filmmaker". Feitelijk zijn veel van de programma's die gebruikt worden om deze effecten te creëren, dezelfde programma's die gebruikt worden om de personages in een film te animeren.
Het proces van het creëren van een full-length film of geanimeerde feature vereist een groot aantal planningwerk van tevoren, inclusief het maken van storyboards en geanimeerde clips genaamd previsualisatie of previz. Filmmakers gebruiken deze computeranimatietechniek om shots uit te werken, verschillende hoeken te testen en de timing van een sequentie uit te werken. Films als "Lord of the Rings" en "King Kong" hebben een of andere vorm van geanimeerde previsualisatie in het productieproces gebruikt, volgens Jenny Wake in "The Making of King Kong".
Het proces van het creëren van de "inbetweens" in een geanimeerd stuk is tijdrovend voor animators. Inbetweening of tweening, is het proces waarbij een animator de scènes tekent tussen de keyframes van een geanimeerde sequentie. Bijvoorbeeld, als een animator aan een loopsequentie werkt, zouden de keyframes voor deze sequentie de voet van het personage die de grond verlaat en in zijn nieuwe plek op de grond gezet wordt kunnen zijn. De inbetween artiest zou de overgangsframes tussen de twee shots tekenen zodat het lopen naadloos zou lijken. Volgens Steven Winthrow in "Secrets of Digital Animation" met de vooruitgang in computeranimatie, kan de animator nu deze inbetween shots op een computer in minder tijd maken.
Terwijl de vroege stadia van animatie nog steeds vereisen dat de animator tekenvaardigheden bezit, gebruiken de latere stadia van personagecreatie een computer om 3D personagemodellering te doen. In deze techniek bouwt de animator het personage in de computer van binnen naar buiten. De animator bouwt op dit basis computergestelle, voegt spieren, huid en kleur toe aan het personage. Deze techniek heeft de noodzaak voor artiesten om 3D modellen van klei te maken grotendeels vervangen en heeft de manier veranderd waarop filmmakers personages maken, zowel geanimeerd als "echt". Bijvoorbeeld, in 1933 werden personages als King Kong gemaakt met stop motion. Hetzelfde personage werd in 2005 gerecreëerd door gebruik van computergegenereerde imagery.