Volgens Steven Winthrow in "Secrets of Digital Animation" zijn de eerste stappen van het animatieproces hetzelfde voor beide animatietypes. Meestal begint een geanimeerd verhaal met een script. Vanuit het script worden storyboards gemaakt.
Traditionele animatie vereist dat cels en achtergronden apart worden gemaakt; computergeneratie animatie niet. Volgens animator Jan-Eric Nyström worden handgeschilderde achtergronden gemaakt zoals een landschapschilderij. De animator tekent het personage in relatie tot de achtergrond. Elk frame wordt getekend en daarna overgebracht op een cel, een dun, transparant plastic vel. De vellen staan een beperkt aantal tekeningen toe om op meerdere manieren en in combinatie gebruikt te worden, wat de hoeveelheid tekenwerk vermindert. Elke cel wordt vervolgens gefotografeerd tot de film in de doos is.
Computergeneratie animatie vereist meer stappen. Volgens Winthrow omvat het animeren van een film modelleren (een wireframe-representatie van het personage); riggen (de "botten" van het personage); textureren, layout en animatie (personagebeweging en camerabewegingen worden uitgepland); verlichten en schaduwen; renderen (een geometrische "beschrijving" van het model creëren); en compositeren (elementen combineren).
De principes van traditionele animatie worden vaak toegepast op computergeneratie animatie. Deze helpen een personage op het scherm tot leven te wekken.
Volgens Shanna Smith op AnimationArena.com, ongeacht de richting die een animator kiest – traditioneel of computergeneratie – moet hij/zij rekening houden met het volgen van een opleidingsprogramma, omdat het moeilijk is om de vereiste vaardigheden te ontwikkelen zonder scholing.