Kostuumontwerp voor film verschilt weinig van theater. Ontwerper moet rekening houden met hoe kostuum onder camera eruitziet (zwart-wit vs. kleur), maar volgt verder dezelfde richtlijnen. Individuele technieken verschillen, maar de basisstadia zijn gelijk.
Vóór ontwerp: samenwerken met regisseur voor algehele look en personages. Script grondig lezen, toon begrijpen, visuele palet. Overleg met decor-, licht-, make-up-ontwerper. Na casting: met acteurs over personage-interpretatie. Periodefilm? Historisch onderzoek: mode, stoffen van die tijd. Daarna start ontwerpproces.
Volledig in productiedetails gedoken, produceren schetsen per personage. Dutzenden varianten per personage (look, stof) voor regisseurkeuze. Graduele verfijning tot gewenste look. Uiteindelijke schets per outfit als basis. Schetsen overlappen soms met onderzoeksfase (voorlopige schetsen tijdens research).
Met basisonderwerp: overleg met team (snijders, naaisters, garderobemanagers) over implementatie. Bespreking: stoffen, patronen, budgettaire haalbaarheid. Aankopen: rauwe stoffen, ritsen/knopen, of kant-en-klare kleding. Montage. Acteurs voor passingen. Kunstmatig "verouderen" als script vraagt om gedragen look.
Na afronding: ontwerper blijft vaak op set tijdens repetities/opnames. Ongevallen (scheuren, rissen) gebeuren constant. Ontwerper/assistenten herstellen snel, productie blijft op schema.