Wij mensen ervaren de wereld in 3D, en film- en beeldproducenten proberen al meer dan honderd jaar deze realiteit in hun kunst na te bootsen. Er bestaan talloze methoden om beelden zo te presenteren dat ze driedimensionaal lijken, elk met verschillende technologieën en typen apparatuur.
De simpelste methode om 3D-beelden te presenteren is door twee foto's of films naast elkaar te tonen, elk genomen vanaf een licht verschillende hoek. Een mechanisch apparaat zorgt ervoor dat elk beeld door slechts één oog wordt gezien en de hersenen van de kijker interpreteren dit als driedimensionaal. Deze techniek werd voor het eerst ontwikkeld in de jaren 1850, en is sinds gebruikt in speelgoed als de stereoscoop en View-Master om stilfotografie in drie dimensies te presenteren. Parallel projectie wordt zelden gebruikt met bewegende beelden.
Beelden gepresenteerd in anaglyph-formaat worden ook vanaf twee licht verschillende hoeken opgenomen, maar deze twee beelden worden dan over elkaar heen geprojecteerd in ofwel twee verschillende kleuren (meestal rood en blauw) of polarisaties. Kleurige of gepolariseerde brillen moeten gedragen worden om de anaglyph correct in 3D te waarnemen. Rood-blauw anaglyphen werken het best met zwart-wit beelden, terwijl de nieuwere gepolariseerde technologie kijkers in staat stelt 3D-beelden in volle kleur te waarnemen. Deze methode is wat doorgaans gebruikt wordt om 3D-film in bioscopen te presenteren.
Deze 3D-weergave omvat een vast scherm met verticale sleuven erin, direct geplaatst voor een ander scherm met twee overlappende beelden geprojecteerd in verticale strepen. De barrière zorgt ervoor dat elk oog een licht verschillend beeld ziet, wat het bekijken van 3D-beelden zonder bril of headset toestaat. Echter, de kijker kan niet te ver links of rechts zitten of het effect gaat verloren. Deze techniek wordt gebruikt in Sharp-televisies en sommige reclameborden.
Met een rotterende spiegel kunnen 3D-beelden daadwerkelijk in drie dimensies geprojecteerd worden, waardoor het beeld vanuit elke hoek gezien kan worden zonder speciale apparatuur. Deze methode kan gebruikt worden om echte 3D-geanimeerde beelden te produceren, en kan kleur projecteren als een meerzijdige spiegel gebruikt wordt. Deze methode is primair experimenteel, en per juni 2010 nog niet in publiek gebruik.