Jongere spelers ervaren vaak frustratie bij een saxofoon die een luchtige toon produceert. De problemen met de toon kunnen het resultaat zijn van verkeerde rietplaatsing en embouchure-problemen. De saxofoon is een houtblaasinstrument dat klank produceert door de trilling van een enkel riet, uitgevonden door de Belgische klarinetist Adolphe Sax, die een van de meest invloedrijke stemmen van de houtblazers zou worden. De saxofoon draagt vaak de melodie in orkesten en harmonieorkesten, dus het is belangrijk om te leren hoe je een luchtige toon voorkomt.
Controleer de plaatsing van je riet. Als je mondstuk een grote tipopening heeft, plaats het riet dan hoger dan bij een normale opening. Het riet moet bijna gelijk lopen met de bovenkant van het mondstuk. Bij een grotere opening rust het riet iets voorbij de rand.
Controleer het riet dat je gebruikt. Mogelijk heb je het riet niet goed bevochtigd voordat je begon te spelen. Je moet het riet ten minste twee minuten in je mond bevochtigen voordat je het op het mondstuk bevestigt. Controleer ook de dikte van het riet. Je zou bijvoorbeeld geen klassiek riet moeten gebruiken met een jazz-mondstuk, want het kan te hard zijn voor de embouchure.
Pas je embouchure aan. Een luchtige toon is vaak het resultaat van een losse embouchure. Span de hoeken van je mond op het mondstuk aan en versterk de spieren rond je mond.
Zorg dat er geen scheuren of afgebroken stukjes in je riet zitten. Dit beïnvloedt je toon.