Componisten gebruiken diverse notaties om muzikanten precies aan te geven hoe een stuk gespeeld moet worden. Noten, tijdsmaat, stilte, herhaling, stijl en volume hebben allemaal specifieke notaties. Luidheid en zachtheid in muziek heet dynamiek.
Een componist kan aangeven dat een stuk zacht gespeeld moet worden. Deze dynamieken staan in de muziek: "Mezzo piano" = "een beetje zacht", "piano" = "zacht en gesustineerd", "pianissimo" = "zeer zacht" of "zo zacht mogelijk". Afkortingen: mp, p, pp (zeer zacht), ppp (zo zacht mogelijk).
Een componist kan luid spelen specificeren. "Mezzo" = "in het midden", "mezzo forte" = "een beetje luid", "forte" = "luid en gesustineerd", "fortissimo" = "zeer luid" of "zo luid mogelijk". Afkortingen: m, mf, f, ff (zeer luid), fff (zo luid mogelijk).
Componisten kunnen willen dat een deel zachter wordt. Dit heet "diminuendo" of "decrescendo", afgekort "dim". Ook voorgesteld als een lang ">" symbool onder de noten. Een heel snelle verandering van luid naar zacht heet "forzando", afgekort "fz.", "sf" of ">" boven de noot. Dit betekent: de noot met grote kracht aanslaan, maar snel zachter worden.
Componisten kunnen willen dat een deel luid wordt. Dit heet "crescendo", afgekort "cres". Ook voorgesteld als een lang "<" symbool onder de noten. Een snelle verandering van zacht naar luid heet "rinforzando", afgekort "rf." of "<" boven de noot. Dit betekent: de noot met snel toenemend volume aanslaan, dan abrupt stoppen.
Enkele andere termen helpen de muzikant de intentie van de componist te begrijpen: "Perdendo", "perdendosi", "morendo", "smorzando", "al niente" of "n" = verzwijgen. "Calando" = kleiner worden. "Calmando" = kalmer worden. "Dal niente" = uit stilte ontstaan. "Fortepiano" en "Fortissimo piano" = hard geaccentueerd, dan zacht. "In rilievo", "hauptstimme", "H" of "dehors" = dat instrument in een ensemble luid speelt om te horen te zijn. "Marcato" = benadrukt. "Sotto voce" = als ondertoon/gefluisterd.