De bluesschaal is net een licht gewijzigde "mineure pentatonische" schaal. Het is een mineure schaal waarin verschillende noten zijn weggelaten, wat vijf ruw gelijkmatig verdeelde noten achterlaat. De bluesschaal voegt een zesde noot toe – de gemolde vijfde. De schoonheid van een bluesschaal is dat je dezelfde schaal door alle akkoordveranderingen in een typisch bluesnummer kunt spelen, en de noten zullen allemaal "goed" klinken.
Begin met de grondtoon. Als de bandleider zegt, "De toonsoort A," is de eerste noot in de bluesschaal A.
Vind de "bluenoot." In muzikale taal is dit de "mineure derde." Het is anderhalf stap boven de grondtoon. Bijvoorbeeld, als de grondtoon A is, is de mineure derde C. Speel de grondtoon, dan de mineure derde, dan de grondtoon weer. Je hoort de "bluesy" relatie tussen de twee noten die het zijn naam geeft.
Ga één hele stap omhoog van de bluenoot. Dit is de "vierde." In de toonsoort A zou dit een D zijn. Meeste bluesvoortgangen gebruiken akkoordveranderingen op de grondtoon, de vierde en de vijfde, dus deze noot is bijzonder goed te gebruiken wanneer je de eerste akkoordverandering in het nummer hoort.
Ga een halve stap omhoog. Deze "gemolde vijfde" is de ene noot die geen deel uitmaakt van een mineure pentatonische schaal. Het dient als een "passing tone" tussen de "vierde" en de "vijfde." In de toonsoort A zou deze noot Es zijn.
Ga nog een halve stap omhoog. Dit is de "vijfde." In de toonsoort A zou dit E zijn.
Ga één hele stap naar beneden van de grondtoon (of anderhalf stap omhoog van de vijfde). Dit is de "gemolde zevende," de laatste noot in de schaal. In de toonsoort A zou dit G zijn.
Gebruik deze techniek om de bluesschaal voor elke toonsoort uit te rekenen. De A bluesschaal die je construerde bestaat uit de volgende noten: A, C, D, Es, E, G. Als je de grondtoon als Romeins I beschouwt, en de octaaf als VIII, breekt de schaal als volgt af: I, IIIb, IV, Vb, V, VIIb.