Ray Bradbury's meesterwerk uit 1952 gaat niet over dinosauriërs – het gaat over gevolg.
Kernthese: Kleine acties cascaderen naar catastrofale, onomkeerbare verandering. Een tijdreizende jager (Eckels) stapt van het pad, verplettert een vlinder. Keert terug naar 2055: taal gewijzigd, fascistisch president gekozen, realiteit vervormd. Het "vlindereffect" voordat chaostheorie het een naam gaf.
Lagen:
Bradbury's waarschuwing: Wij zijn de tijdreizigers. Elke uitstoot, uiterste, algoritme, stem is een voetstap naast het pad. De donder die we horen is de toekomst die aankomt – veranderd door wat we vandaag verpletterden.