Het plaatsen van een trillende stemvork op een resonantieplank verhoogt de luidheid dramatisch. Dit is geen magie—het is akoestische fysica.
De resonantieplank's natuurlijke frequentie matcht de vork's. Wanneer de vorks steel contact maakt met het plank, overdragen trillingen efficiënt, het plank in sympathieke trilling brengend op dezelfde frequentie.
Het plank's materiaal (spar, dennen), dikte, graanoriëntatie, en vorm bepalen zijn resonante frequenties en amplificatieprofiel. Instrumentenmakers ontwerpen klankborden zorgvuldig voor specifieke instrumenten.
De resonantieplank fungeert als mechanische transformator: het neemt de vork's hoge-impedantie, lage-verplaatsing trilling en converteert het naar lage-impedantie, hoge-verplaatsing geluidsstraling—makend de toon louder, rijker, en meer projecterend.