De term "klarinet" leeft af van het Italiaanse clarinetto, een verkleinwoord van clarino (betekenis: "trompet" of "heldere toon"), uiteindelijk van het Latijnse clarus ("helder"). De naam werd in de vroege 18e eeuw toegepast toen de Duitse instrumentenmaker Johann Christoph Denner de chalumeau verbeterde door een registertoets toe te voegen, wat de bereik uitbreidde en het bovenste register verhelderde. De nieuwe instrumenten heldere, trompetachtige hoge noten inspireerden de naam "kleine trompet" (clarinetto).