In 1950 bezaten meer dan 93 procent van de Amerikaanse huishoudens ten minste één radio. Muziek op de radio was een grote bron van entertainment, en artiesten als Rosemary Clooney en Perry Como heersten de hitlijsten... tot Elvis kwam en ze afzette. Rock and roll, de oorspronkelijke rockmuziek van de jaren '50, werd aanvankelijk met ongenoegen ontvangen, maar ontwikkelde zich tot een dominante stijl op de radio. Lening invloeden uit de blues en country, was rock and roll een fenomeen dat de jeugdcultuur permanent beïnvloedde.
Rock and roll in de jaren '50 verscheen niet uit het niets. Het is een amalgamatie van eerdere populaire stijlen. Het dankt vooral de blues. De blues was ontstaan in de diepe Zuiden in de late 19e eeuw uit slavenveldhollen en zangen. Rock and roll leende de instrumentatie, ritme en call-and-response zangstijl van de blues. De meeste rock and roll nummers uit de jaren '50 bevatten de 12-maatvorm, de standaard i-iv-v akkoordvoortgang en een backbeat (nadruk op de even tellen 2 en 4). Een andere vorm van Amerikaanse volksmuziek, country, had invloed op rock and roll. Rockabilly, gepopulariseerd door Elvis Presley, voegde de blues samen met countrymuziek. Andere bekende rockabilly-acts omvatten Buddy Holly and The Crickets en Roy Orbison.
Omdat rock and roll voornamelijk was uitgegroeid uit de blues, een Afrikaans-Amerikaanse muziekstijl, was het logisch dat de eerste echte rock and roll-platen van de jaren '50 door zwarte artiesten gemaakt werden. Platenmaatschappijen en radiostations verwierpen zwarte musici echter als 'R&B'-musici en hun witte tegenhangers als 'rock and roll'-musici. Witte rock and roll-musici speelden coverversies van populaire R&B-nummers, een beroemd voorbeeld is Pat Boone's cover van Little Richard's 'Tutti Frutti'. In een Washington Post-interview werd Little Richard geciteerd als zeggend dat hij 'was geduwd in een rhythm and blues-hoek om uit de weg van rockers te blijven, want daar is het geld.' Zwarte musici, zoals Chuck Berry, erkenden in een andere stijl te zingen om witte publiek te betrekken. Aan het einde van het decennium had rock and roll de meeste van zijn bluesinvloed verloren en namen teen-idols als Fabian en Paul Anka de controle over.
In de jaren '50 vestigde rock and roll zich als het genre voor de jeugd. Na de Tweede Wereldoorlog zagen tieners en jongvolwassenen een toename in hun zakgeld en vrije tijd. Bedrijven begonnen muziek te markten naar tieners en jongvolwassenen, wat leidde tot een jeugdcultuurboom in de media. Radiostations begonnen rock and roll-platen te spelen onder druk van de invloedrijke tienerpubliek. 'Rock Around The Clock', wellicht de eerste rock and roll-plaat, werd als thema gebruikt voor de 1955-film 'The Blackboard Jungle', en was zo populair dat het tot rellen leidde in bioscopen waar de film werd getoond. Het nummer zette een golf van andere hits in gang door artiesten als Elvis Presley, Carl Perkins en Fats Domino die hielpen rock and roll te maken tot de muziekindustrie-reus die het werd.