Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

Wat is de geschiedenis van bellydance-muziek?

Bellydance verwijst naar een traditionele dansstijl die in diverse Arabische culturen gevonden wordt, bekend als raqs sharqi, wat vertaalt als oosterse dans. Een verslag dateert de oorsprong van Arabische muziek tot de 6e eeuw met toon en melodieën geschikt voor buik-, heup- en borstbewegingen die in bellydance geoefend worden. Elke regio heeft een unieke, al dan niet traceerbare basis voor hun muziek en dans gedeeld door contact van generatie op generatie.

Geschiedenis

Muziek gebruikt in bellydance komt voornamelijk uit de Arabische, Perzische, Turkse, Berberse en Hellenistische culturen van het Midden-Oosten. Arabische culturen ontwikkelden een waardering voor muziek voor de verspreiding van de Islamitische godsdienst in de 6e eeuw. Arabië veroverde Perzië in de 6e eeuw en convergeerde hun unieke muzikale tradities met poetische elementen. De vroege orthodoxe Islamse sekten beschouwden muziek, en dans, als zondig en godsdienstig onwaardig. Sommige vocale tonaliteit, zoals de tajwid in de Koran en muziek tijdens een feest als Ramadan, heeft betrekking op religie.

Typen ritme en bewegingen

Dansers drukken de ritme in nummers uit met diverse technieken afhankelijk van de beschikbare muziek. Taqsim verwijst naar een introductie van vrije ritme in het nummer. Bellydance-improviseren met hun lichaam op een solo-instrument in plaats van een gechoreografeerde beweging te leren. Midden-Oostse muziek met volledige orkestratie leidt de danser in bredere zwaaien en draaien die de meerdere instrumenten omvatten. Een bellydancer kan ook accenten creëren met een korte en scherpe heupbeweging op een enkele beat.

Instrumenten

Bellydancemuziek gebruikt verschillende blaas-, snaar- en percussie-instrumenten die betrekking hebben op een specifieke regio van het Midden-Oosten. Een rietfluit genaamd de nay produceert een delicieuze en huiverwekkende klank gebruikt in een spirituele wirbel van de armen en bovenlichaam. De oed is een houten luit met een peervorm. Het bespelen van deze gitaarachtige instrument creëert ritmes die bellydancers laten reageren met zachte schudbewegingen van hun heupen en torso. Trommels als de Egyptische darbuka accentueren de rollende heupschudbewegingen van een danser.

Vingercymbalen

Een bellydancer kan een instrument gebruiken genaamd de zill of sagat tijdens de optredens. Deze vingercymbalen helpen een danser de beat te behouden tijdens een nummer of wanneer er geen ander muziekinstrument is. Volgens de Joyful Dancer website, zag een schrijver uit de 1e eeuw n.Chr. een Oosterse danser optreden met kastanetten - een handgehouden percussie-instrument zoals de vingercymbalen. De oorsprong van muzikale begeleiding bij deze typen Midden-Oostse dansen kan Theben zijn, rond 200 v.Chr., of Griekenland terug tot 500 v.Chr.

Terminologie

Al-qadim duidt de traditionele muziek van de Arabo-Ottoanen in Egypte aan die vervangen werd door hedendaagse muzikale vormen in de 20e eeuw. Traditionele Arabische muziek bevat vaak een sama'i instrumentale compositie afkomstig van het Ottomaanse Rijk. De rangschikking bevat een melodisch segment tussen twee periodes van refrain met de melodie een 10/8 ritme draagend. Arabesk verwijst naar een recente vorm van popmuziek in Turkije die geplaatst kan worden met oosterse danstypen zoals bellydance.

Muziekgenres

Related Categories