In muzieknotatie staat ff voor fortissimo, een Italiaanse term die de uitvoerende aanwijst om zeer luid te spelen. Het is een van de standaard dynamische aanduidingen die relatieve volume aanduiden.
Hoewel ff vaak het luidste praktische niveau vertegenwoordigt, kunnen componisten fff (fortississimo) of ffff (fortissississimo) gebruiken voor nog grotere intensiteit. Dynamische aanduidingen als ff zijn essentieel voor het vormgeven van een stuk's expressiviteit, drama en contrast.