Oorsprong Van Volksmuziek: Prehistorisch Tot Oude Beschavingen
Volksmuziek's wortels gaan terug tot prehistorische orale tradities—vroegere mensen die stem, ritme en eenvoudige instrumenten gebruikten voor:
- Rituelen & ceremonieën
- Vertellen & geschiedenis bewaren
- Werkcoördinatie (zeeshanties, veldhollen)
- Gemeenschapsbinding
Oude Beschavingen
- Egypte: Harpen, fluiten, teksten op graven (Oud Koninkrijk).
- Mesopotamië: Lieren, hymnen (Hurriaanse liederen, ca. 1400 v.Chr.).
- India: Vedische zangen (Sama Veda), regionale volksmuziek (Baul, Bhangra, Lavani).
- Griekenland: Homerische epen (aoidos), volksmodi (dromoi).
- China: Shijing (Boek der Liederen, 11e–7e eeuw v.Chr.) – hof + volksgedichten.
Overdracht
Mondeling/gehoor—geen notatie. Elke generatie past teksten, melodie, instrumentatie aan aan lokale taal, gebeurtenissen, technologie. Anonimiteit en variabiliteit zijn kenmerkend.
Moderne "volksherleving" (1940s–60s: Seeger, Guthrie, Dylan) hercontextualiseerde traditie voor sociale bewegingen.