Deze voortgang is een van de meest overgebruikte in populaire muziek. Vedette in Whitney Houston's "I Will Always Love You" en Celine Dion's "My Heart Will Go On," het creëert een gevoel van verlangen maar is zo alomtegenwoordig dat het vaak triest of onorigineel klinkt.
Deze dalende chromatische riff duikt op in talloze nummers, van Led Zeppelin's "Stairway to Heaven" tot Guns N' Roses' "Sweet Child o' Mine." Hoewel effectief voor opbouw van drama, maakt het overgebruik het afgeleid en ongeïnspireerd klinken.
Queen's dramatische vocale en instrumentale opbouw is oneindig geparodieerd en gerefereerd—van "Weird Al" Yankovic's "Bohemian Polka" tot Queen's eigen "I Want It All." Eens baanbrekend, nu riskerend gimmickachtig of zelfgenotend te klinken.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden onder talloze muzikale clichés. Bewustzijn is cruciaal: gebruik ze spaarzaam, zo niet helemaal, om meer originele en onderscheidende muziek te creëren die opvalt.