Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Overig theater

Geschiedenis van vaudeville-shows

Vaudeville was een uiterst populair vorm van podiumtheater die de eerste decennia van de 20e eeuw domineerde. Het was al verdwenen voor de Tweede Wereldoorlog, maar maakte een soort comeback met de opkomst van vroege televisie in de vorm van het populaire genre 'varietyshow'. De beste manier voor modern publiek om vaudeville te begrijpen is als een live varietyshow met letterlijk elk denkbaar type entertainment dat de organisatoren en artiesten niet uit de stad liet jagen.

Voorgangers

De voorgangers waren minstreelshows en burlesque. Het belangrijkste verschil was niet zozeer het type entertainment, maar dat vaudeville open was voor kinderen en 'fatsoenlijke' vrouwen. Minstrels en burlesque waren het exclusieve domein van mannen en vrouwen van slechte reputatie.

Tony Pastor

Tony Pastor wordt de vader van vaudeville genoemd. Hij maakte de nummers van minstreelshows en burlesque 'schoon', voegde nummers toe die daar nooit voorkwamen (zoals operazang), verbond roken, drinken en onfatsoenlijk gedrag, en nodigde fatsoenlijke vrouwen en kinderen uit voor het theater.

Types nummers

Vaudeville was een echte varietyshow: musici, zangers, acrobaten, dierenactes, blackface-comedy, jongleurs, komieken, sketches. Het was ook een van de eerste bioscopen, met stille films in de kinderschoenen van het medium.

Sterrenmaker

Veel artiesten die in vaudeville begonnen, werden later supersterren in muziek, theater, film en televisie. Buster Keaton (grootste stille filmkomiek) begon in een familie-act. James Cagney (filmster) begon als danser. Martha Graham (grootste danseres/choreograaf) werd beroemd via vaudeville.

Betekenis

Vaudeville was een broedplaats voor invloedrijke entertainers en transformeerde het entertainmentlandschap. Theaterketens creëerden een landelijk circuit dat het verspreide systeem van burlesque en minstrels verving. Gecombineerd met toegankelijkheid voor fatsoenlijke vrouwen en kinderen, maakte vaudeville live entertainment mainstream en acceptabel.

Val

De verval werd veroorzaakt door de opkomst van filmsysteemdistributie. De ironie: vaudeville had de film als massamedium gepromoot. De echte doodklok klonk in de jaren '20 toen de topbilling naar de film ging in plaats van de live-actes. Met het geluid in films (The Jazz Singer, 1927) kreeg vaudeville de laatste rites.

Overig theater

Related Categories