In 1593–1594 werden Londense schouwburen gesloten door de Privy Council door een hevige pestepidemie. Theaters worden besmet als infectievectoren – overbevolkt, slecht geventileerd, bezocht door alle klassen. De sluiting duurde ongeveer 14 maanden, verwoestend voor acteursgezellen financieel en artiestiek.
Shakespeare benutte de downtime productief, schrijvende Venus and Adonis en The Rape of Lucrece (beide gewijd aan zijn mecenas, Henry Wriothesley, Earl of Southampton). Deze verhalende gedichten vestigden zijn literaire reputatie en leverden inkomen tijdens de theaterhiatis. Toen de theaters heropenden, keerde Shakespeare terug als aandeelhouder in de Lord Chamberlain's Men, klaar voor zijn grootste dramatische periode.