Het Globe van 1599 en de hedendaagse theaters vertegenwoordigen divergente filosofieën van uitvoeringsruimte.
Circulair, openlucht binnenplaats met voorste toneel; drie galerijniveaus omringen de yard. Moderne theaters: typisch rechthoekig, gesloten, prosceniumark.
Globe: rieten baldakijn enkel over toneel; centrale yard open aan hemel. Moderne: volledig gedekt, geclimatiseerd.
Globe: verhoogd platform, geen gordijn, voorste toneel (actie) en achtertoneel (ontdekkingsscènes). Moderne: proscenium, gordijn, vliegsysteem, vleugelruimte.
Globe: grondlings staan rondom toneel aan drie kanten; galerijen voor zittend publiek. Moderne: hellende rijen gericht op toneel; uniforme zitplaatsen.
Globe: enkel natuurlijk daglicht — voorstellingen om 14:00. Moderne: gesofisticeerde rigs die nachtvoorstellingen, stemming, focus mogelijk maken.
Globe: minimaal vast decor; requisieten/platforms vrij verplaatsbaar. Moderne: uitgebreide decorveranderingen, automatisering, multimedia.
Globe: 3.000 capaciteit maar nauwe acteur-publiek nabijheid — onmiddellijkheid, gedeelde lucht. Moderne: vaak grote zalen met fysieke/psychologische afstand.
Geen van beide modellen is "beter" — ze dienen verschillende theatrale idealen. Het Globe prioriteerde gemeenschappelijke aanwezigheid; moderne theaters prioriteren gecontroleerde illusie.