Elizabethaanse theaterbezoekers hadden twee hoofopties:
Schouwburgen als de Globe lagen in voetganger-vriendelijke wijken (Southwark, Shoreditch). Londenaren die in de buurt woonden – leerlingen, kooplieden, arbeiders – liepen gewoon. De reis was onderdeel van de sociale ervaring: straatverkopers, kroegen, medebezoekers.
Gehuurde karren of particuliere koetses vervoerden diegenen uit verre wijken of die comfort/status zochten. Karrenpools werkten nabij theaters. Aankomen per kar signaalde welvaart; lopen signaalde bijhorigheid.
Geen daken beschermden het publiek – regen of schijn, de show ging door. Erheen komen was maar het eerste acte van uithoudingsvermogen.