Oppositie tegen Theater in het Oude Griekenland: Filosofie en Godsdienst vs. Drama
Ondanks theater's centrale rol in Athense burgerlijke en godsdienstelijke leven (Stadsdionysia, Lenaia), stond het significante intellectuele en morele oppositie van invloedrijke kanten.
Filosofische Oppositie: Plato
- Republiek Boeken II, III, X: Poëzie/drama als mimesis (namaking) — driemaal verwijderd van Waarheid (Idee → Object → Kunstmatige kopie)
- Epistemologische Schade: Versterkt irrationele deel van ziel (begeerte/geest) boven reden; moedigt emotionele indulgentie aan
- Morele Corruptie: Beeldt goden die slecht gedragen, gefaalde helden; biedt slechte voorbeelden voor burgers
- Politiek Gevaar: Democratie + theater = mobmanipulatie door retorici (Plato's trauma: Socrates' executie)
- Voorgesteld Remedie: Verbied namende poëzie uit ideale stad; sta alleen hymnen aan goden en lof op goeie mannen toe
Godsdienstige Oppositie
- Afleiding van Aanbidding: Feesten werden entertainment spectacles; vroomheid verteerd door spectacle
- Rituele Zuiverheid: Acteurs onzuiverheid (kruisdragen, maskers, lijkcontact in mythe) verontreinigde heilige ruimte
- Radicale Stemmen: Sommige Pythagoreërs en mysteriecultisten pleitten voor theaters verbranden, acteurs ballingschap
- Old Comedy Doelwitten: Aristophanes spotten met godsdienstige figuren (Kikvorsjes, Wolken)—wekker conservatieve terugval
Waarom Theater Overleefde
- Burgerlijke Instelling: Gefinancierd door staat (choregia); integraal voor democratische identiteit
- Catharsis Verdediging: Aristoteles' Poetica tegengewichten Plato: tragedie zuivert medeleven/vrees, versterkt burgerschap
- Politiek Forum: Enige ruimte waar burgers collectief macht, rechtvaardigheid, oorlog, gender, lot confronteerden
- Populaire Vraag: Massa aanwezigheid over klassen; economische motor
De spanning tussen theater's burgerlijke noodzaak en moreel gevaar voedde de grandez van Griekse drama—het moest zijn plaats verdienstelijk maken.