Theater = live, collaboratieve kunstvorm waarbij uitvoerders verhalen uitspelen voor fysiek aanwezige publiek, gebruikmakend van lichaam, stem, ruimte, tijd en ontwerp om een gedeelde verbeeldingservaring te creëren.
Theater is waar ik confronteer wat het betekent mens te zijn—naast vreemden die voor een moment gemeenschap worden. Het is de enige kunstvorm die mijn fysieke co-aanwezigheid vereist met scheppers en medegetuigen. In een gefragmenteerde, gemedieerde wereld, insisteert theater: wij zijn hier, samen, nu.
Het bewaart culturele geheugen (Griekse tragedie, Noh, Sanskriet drama, Yoruba ritueel) terwijl het morgen's mythes uitvindt. Het leert empathie door perspectiefwisseling te forceren: ik word de ander voor twee uur.
Het is weerstand: tegen algorithmische curatie, isolatie, vergetelheid. Elke voorstelling zegt: dit is belangrijk genoeg om bijeen te komen voor.
Theater is geen luxe. Het is hoe een samenleving zichzelf kent.