Gus Van Sants film My Own Private Idaho uit 1991 baseert zich primair op Shakespeares Henrik IV, Deel 1 en Henrik IV, Deel 2 – specifiek de relatie tussen Prins Hal en Falstaff.
De film volgt Henrik IV's boog: idylle met gezellen → vaders ziekte → verwerping oud leven → aanvaarding verantwoordelijkheid. Maar Van Sant verplaatst naar jaren '90 Portland/Idaho/Rome, centreert op gay hustlers, en maakt de verwerping tragisch (Mike sterft/verdwijnt) in plaats van triomfant.
Van Sants eigen korte film "My Own Private Idaho" uit 1985 (experimenteel, geen Shakespeare) leverde titel en stemming. De lange film breidt het uit met het Henrik IV-kader.
De stukken verkennen identiteitsuitvoering, vader-zoon-substitutie, en de prijs van "koninklijk" worden (legitiem, machtig) – thema's die resoneren met queer jongeren die navigeren tussen gekozen vs. biologische families, straat vs. mainstream identiteiten.