Publiekszones In De Globe Theatre: Put, Galerijen, Toneel En Hemelen
De architectuur van de Globe creëerde distincte publiekzones – elk met een andere relatie tot de voorstelling.
1. De Put (The Yard)
- Wie: Groundlings ("stinkards") — betaalden 1 penning om te staan.
- Ervaring: Lichaam-aan-lichaam, schouder-aan-schouder, regen of schijn. De actie speelde zich rondom en tussen hen af. Monologen spraken hen direct aan.
- Rol: Vocale deelnemers – lachen, schelden, applaus, genoten gooien. De "eerste lezers" van het stuk.
2. Het Toneel
- Structuur: Rechthoekig voortste toneelplatform (~13 m breed × 8 m diep), 1,5 m hoog, uitstekend in de put.
- Kenmerken: Luiken (hel), baldakijn ("hemelen") gesteund door twee pilaren, ontdekkingsruimte (gordijnnische achterop).
- Gebruik: Hoofdspeelruimte; ook waar gallanten zaten om gezien te worden (krukjes op toneel, extra geld).
3. De Galerijen (Drie Lagen)
- Onderste Galerij (2 penningen): Overdekte zitplaatsen. Kooplieden, ambachtslieden, vrouwen.
- Middelste Galerij (3 penningen): Betere zichtlijnen. Burgers, bezoekers.
- Bovenste Galerij (4–6 penningen): "De goden" – hoogst, goedkoopste zitplaatsen. Studenten, leerlingen, beste akoestiek voor verzen.
- Herensloges (12 penningen / 1 schelling): Toneelzijloges. Adel. Zien en gezien worden.
4. De Hemelen
- Geschilderde onderkant van het baldakijn: dierenriem, wolken, hemelse beelden.
- Behuiste machines voor "vliegen" (godden, geesten, Jupiter dalend).
- Donder-effecten: kanonkogel in goot erboven gerold; vuurwerk voor bliksem.
De Globe's ruimtelijke democratie – groundlings en heren deelend dezelfde lucht, dezelfde woorden – maakte theater een burgerlijke commons. We zijn die gelijkheid al eeuwenlang aan het najagen.