Romeo geeft Julia geen fysieke roos. In plaats daarvan gebruikt hij de roos als metafoor voor haar schoonheid en de willekeurigheid van namen:
"Wat zit er in een naam? Dat wat we een roos noemen
Bij een andere naam zou even zoet ruiken.
Zo zou Romeo, was hij niet Romeo genoemd,
Die lieve volmaaktheid behouden die hij bezit
Zonder die titel."
(Act 2, Toneel 2) Hij betoogt dat namen labels zijn, geen essentie – net als een roos' geur onafhankelijk is van zijn naam. De metafoor benadrukt de centrale spanning van het stuk: identiteit opgelegd door familie (Montague/Capulet) vs. de persoon eronder.