De essentiële hoge komedie-moment in A Midsummer Night's Dream is het **stuk-in-het-stuk: "The Most Lamentable Comedy and Most Cruel Death of Pyramus and Thisbe"** uitgevoerd door de Rude Mechanicals (Act 5, Scene 1).
Het is **hoge komedie** omdat de humor voortkomt uit **intellectuele ongelijkheid**—de kloof tussen de acteurs' pretenties (tragische grandezza) en hun competentie (malapropismen, gemiste cues, letterlijke geest).
Kernmoment: Bottom (als Pyramus) ontmoet de Muur (Snout). Hij spreekt de spleet in de muur aan als Thisbe: **"O grim-looked night! O night with hue so black! / O night, which ever art when day is not! / O, I am slain!"** — beseft dan dat hij een muur kust. Het publiek (onshore en off) lacht *om* de ambachtslieden's oprechte onbehendigheid, niet *met* hen. Het is komedie van **klasse, kunst, en waan**—Shakespeare die lacht over zijn eigen vak door de ogen van de ongetrainde.