Een volhardende misvatting omringt Pater Lawrence's rol in Shakespeare's Romeo and Juliet: velen geloven dat hij instrueert dat specerijen op Julia's lichaam geplaatst worden na de drank. In werkelijkheid noemt de pater nooit specerijen voor conservatie of begrafenisteriteiten. Zijn plan berust volledig op een zorgvuldig samengestelde drank die een dood-achtige slaap induceert, zodat Julia het huwelijk met Paris kan ontlopen en zich kan herenigen met Romeo. De verwarring kan voortkomen uit historische begrafenisgebruiken of latere adaptaties, maar Shakespeare's tekst is helder—de pater's strategie is farmacologisch, niet ceremonieel. Het begrijpen van dit verschil helpt ons de precisie van Shakespeare's dramaturgische ingenieurschap te waarderen.