Rodman Philbrick's Freak the Mighty is een meesterklas in ijzeren — de kloof tussen wat waar lijkt en wat waar is. De roman gebruikt meerdere vormen om haar centrale these te onderschrijven: ware meet is intern, niet fysiek.
Grim zegt, "Ik gok dat ik je nek redde" na toevallig wurgen van Freak tijdens een aanval — een poging te helpen die hem bijna doodt. De woorden tegenspreken de realiteit.
Max (Mighty) — groot, "langzaam", gevreesd — is eigenlijk zacht, beschermend, intelligent.
Freak (Kevin) — klein, gehandicapt, briljant — is de strategist, leider, "brein."
Samen worden ze Freak the Mighty — heel groter dan som.
De lezer weet dat Kevin's Morquio-syndroom fataal is; Max begrijpt het pas helemaal aan het einde. Elk avontuur draagt verborgen gewicht.
Kevin sterft achternavolgend een pester (Tony D.) die zijn bionische vogel stal — een triviale daad voor een jongen die moordenaars het hoofd bood. Een heldhaftig hart faalt in een banale achtervolging.
Iggy Lee (Max's broer) — hulkend, angstaanjagend — is een lafaard.
Freak — kwetsbaar, "gehandicapt" — bezit leeuwenmoed.
De roman gebruikt niet zomaar ijzeren — het leeft erin.