Amusement in de 1620s: Dansen, spelen, theater en muziek in de vroegmoderne tijd
In de 1620s — midden in de Dertigjarige Oorlog, de vroege worstelingen van de Plymouth-kolonie en het einde van de Jacobijnse tijd — bleef ontspanning vitale belangrijkheid hebben over alle sociale strata. Amusement was gemeenschappelijk, participatief en vaak eigen productie:
- Dansen: Hofse masques voor de elite; boerendansen, jigs en reels voor het gewone volk. Dans was sociaal kit en courtschapsritueel.
- Spelen: Bordspellen (schaken, backgammon, Nine Men's Morris), kaartspellen (primero, maw) en dobbelen (hazard) — gespeeld in kroegen, huizen en koninklijke kamers.
- Theater: Londense schouwburgen (de Globe, de Fortune, de Red Bull) voerden nieuwe werken op van Shakespeare's opvolgers (Fletcher, Middleton, Webster) en heropvoeringen. Reisende troupes toerden.
- Muziek: Luitliederen, consortmuziek, broadside ballads verkocht op straat. Zang begeleidde werk, erediensten en feestvieringen.
- Straatoptredens: Jongleurs, acrobaten, vuureters, poppentheaters, dierenoptredens vermaakten op jaarmarkten en markten.
- Sport en oefeningen: Boogschieten (wettelijk verplicht voor yeomen), worstelen, stokvechten, vroege voetbal (chaotisch, dorpwijd), en bowlen.
- Jarmarkten en feesten: Seizoensgebonden kalendergebeurtenissen — Pinkster, Midzomer, Oogstfeest, Kerst — combineerden al het bovenstaande met eten, processies en rituelen.
Amusement in de 1620s was geen passieve consumptie-industrie; het was een participatieve cultuur — gemaakt door het volk, voor het volk, in de scheuringen van arbeid en overleven.