De huwelijksakte is gedateerd 28 november 1582. De doop van Susanna volgt 26 mei 1583. Doe de berekening: Anne Hathaway was zwanger bij de bruiloft.
In Elizabethan Engeland was dit hoererij – een geestelijke overtreding (kerkelijke rechtbanken) en sociaal stigma. De akte (geen licentie) en de borggenoten (twee vrienden die £40 stelden) suggereren spoed: het legaal maken voordat de buik zichtbaar wordt.
Anne: 26. William: 18. Het normatieve patroon: oudere man, jongere vrouw. Deze omkering voedde klatsch. "Ze vangde hem." "Hij werd in de val gelokt." De ballades schreven zichzelf.
Annes familie was boven Shakespeares sociaal. Richard Hathaway: yeoman met land. John Shakespeare: handschoenmaker in financiële verval. "Naar boven" huwelijken terwijl zwanger – Stratford praatte.
Ze bleven. 34 jaar. Drie kinderen. Geen scheiding. Geen tweede huwelijk. De schandaal lanceerde ze; het huwelijk overleefde het.
Biografen houden van de schandaal – het verklaart de "verloren jaren", de vlucht naar Londen, de sonnetten's "donkere dame". Misschien. Of misschien: een jong stel overleefde de praat, bouwde een leven, en de grootste schrijver in het Engels kwam uit die smeltkroes voort.
De schandaal is de haak. De uithoudingskracht is het verhaal.