Hier zijn enkele observaties over de ‘blonde vrouw’ en haar interacties met kinderen:
* Haar gebrek aan bewustzijn: De ‘blonde vrouw’ (waarschijnlijk verwijzend naar Bruno’s moeder) lijkt zich grotendeels niet bewust van de verschrikkingen van het kamp. Ze is gefocust op haar eigen comfort en het behouden van een schijn van normaliteit in hun nieuwe huis, ook al is het omgeven door een plek van onvoorstelbaar lijden. Dit kan worden geïnterpreteerd als een vorm van verwaarlozing, aangezien ze geen rekening lijkt te houden met de impact van het kamp op de kinderen, en vooral op Bruno.
* Haar zorg voor Bruno: Hoewel ze zich niet bewust is van de wreedheden, toont ze zich wel bezorgd over het welzijn van haar zoon. Ze maakt zich zorgen over zijn eenzaamheid en probeert hem troost en afleiding te bieden. Haar acties pakken echter uiteindelijk niet de ware bron van Bruno's nood aan, namelijk het kamp en de impact ervan op hem.
* Haar blindheid voor de bredere situatie: De ‘blonde vrouw’ lijkt het lot van de kinderen in het kamp niet te erkennen. Ze beschouwt ze als "anders" en lijkt bang voor ze te zijn. Dit gebrek aan begrip en empathie maakt het moeilijk voor haar om rekening te houden met hun welzijn.
Het is belangrijk op te merken dat de roman het perspectief van een kind gebruikt om complexe thema's als vooroordelen, oorlog en verloren onschuld te onderzoeken. Bruno's beperkte begrip vormt de ervaring van de lezer en laat ruimte voor interpretatie met betrekking tot de "blonde vrouw" en haar daden.