Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Elementen van Moraliteitsspelen

Naarmate het christendom zich verspreidde door het late Romeinse Rijk, wilde de Kerk de heidense invloeds van de voormalige Griekse en Romeinse rijkjes kwellen. Onvermogen theateroptredens volledig te dempen, heeft de Kerk de dramatische kunsten geapproprieerd om gemeenschappen de leer van het christendom te leren. Een vorm van kerk-goedgekeurd drama, het moraliteitsspel, groeide in populariteit door de 14e en 15e eeuw, het dramatiseren van de spirituele strijd van de mens in de battle van goed tegen kwaad, en de eeuwige gevolgen van zondige keuzes.

Allegorie

Hoogst allegorisch, hadden moraliteitsspelen gepersonifieerde versies van kwaad en deugd die strijden voor het bezit van een menselijke ziel. Personages waren niet-specifiek en vaak niet menselijk. Bijvoorbeeld, in een van de vroegst bekende moraliteitsspelen, "Ordo Virtutum" door Hildegard van Bingen, streden 16 gepersonifieerde deugden zoals Rechtvaardigheid, Barmhartigheid en Keuschheid tegen de Duivel door zang en drama. De allegorische aard van moraliteitsspelen maakte het mogelijk voor publiekleden verbindingen te maken met hun eigen spirituele proces, alsook met de preken en bijbellezingen in de kerk.

Opvoering

Acteurs speelden onder de toeschouwers, meestal in open ruimtes waar menigten verzamelden, inclusief herbergen en plein, gebruikmakend van alleen basisrequisites om hun personages te symboliseren. Bijvoorbeeld, in het moraliteitsspel "Mankind" draagt het personage Mankind een spade, wat zou resoneren met boerengemeenschappen doorheen Middeleeuws Europa, maar ook verbindingen maakt met de eindige tijd van de mens op aarde. (De spade wordt ook gebruikt om graven te graven). Naarmate de moraliteitsspelvorm populariteit ontwikkelde, zouden zwervende trupjes acteurs van gemeenschap naar gemeenschap reizen om hun drama's uit te voeren, en hun mobiliteit vereenvoudigde simpele decors en requisites.

Religieus of Seculier?

Moraliteitsspelen dienden als overgang tussen de bijbelse mysteriestukken officieel goedgekeurd door de Kerk en seculiere volksdramas. De allegorische verhalen van moraliteitsspelen hadden altijd algemene christelijke thema's. Maar waar religieuze drama's onderwezen door verhalen van heiligen en Bijbelse personages, vertelden moraliteitsspelen verhalen van de mens en onze aardse worstelingen, wat schrijvers meer verhalenvrijheden gaf en publiekleden entertainment los van de wens van de Kerk om te onderwijzen. Moraliteitsspelen baanden de weg voor de Interlude-vorm, beschreven als een "grof kwel."

"Everyman"

"Everyman" (gedacht oorspronkelijk vertaald uit een Nederlands spel) is het meest bekende moraliteitsspel dat nog bestaat, hoewel de auteur onbekend is. In "Everyman," geeft Dood een boodschap van God door aan het hoofpersonage, Everyman, dat zijn aardse leven ten einde is gekomen. Verslaafd aan het sterven, zoekt Everyman een metgezel voor de reis, vraagt aan verschillende personages zoals Wereldse Goederen, Schoonheid en Verwanten hem te vergezellen, maar alleen Goede Daden stemt in om mee te reizen naar het hiernamaals met Everyman.

Drama

Related Categories