De overtuigende vertolking van emotie door een acteur trekt zijn publiek in de scène. In verleden jaren steunden bepaalde beroemde acteurs op hun neurose om prestaties te branden tegen persoonlijke kosten die vaak leidden tot tragische omstandigheden. Vandaag de dag gebruiken acteurs veiliger manieren om dit doel te bereiken. Leer om emoties op een realistische manier uit te drukken met professionele tips over acteren.
Gebruik je echte levenservaringen door de emoties te identificeren zoals vreugde, verdriet, woede, vrees en liefde die je voelde in situaties die een sterke impact op je maakten. Toegang tot deze emoties via je geheugen en pas ze aan om te passen bij het personage dat je speelt. Voorbeelden zijn het herinneren van het verdriet dat je voelde toen een huisdier overleden, de vreugde van het halen van een belangrijk examen en de vrees die je voelde tijdens het wandelen door een griezelige begraafplaats in de nacht. Deze methode van het gebruik van je eigen emoties om een geloofwaardig personage te genereren werd gepioneerd door de acteur en dramaleraar Stanislavski, die later zijn systeem aanpaste en studenten adviseerde toegang te krijgen tot herinneringen die ten minste zeven jaar in het verleden lagen, om traumatische effecten en stress te vermijden veroorzaakt door het herleven van recente gebeurtenissen.
Verbeelding, het hulpmiddel dat actief is in je dromeries, laat je "binnenkomen" in een personage. Op dezelfde manier waarop kinderen fantasiewerelden en imaginaire vrienden en situaties creëren, moet de acteur het personage in zijn verbeelding creëren en zichzelf als het personage zien om geloofwaardig te zijn. De meeste mensen hebben zich voorgesteld de loterij te winnen of een groot bedrag geld te erven, en dit is het vermogen dat getraind kan worden voor gebruik in acteren.
Gebruik je zintuigen om de vereiste emoties voor elke rol op te roepen. De twee meest nuttige zintuigen zijn reuk en gezicht. Reuken zijn sterk gekoppeld aan je herinneringen. Geuren als versgebakken appeltaarten brengen gelukkige herinneringen uit de kindertijd terug. Anderen, zoals de reuk van ziekenhuisdesinfectie, herinneren ons aan minder plezierige gelegenheden. Wat uit de herinnering van elke reuk ontstaat, zijn emoties, en deze worden in acteren gebruikt. Observatie van mensen op straat en in menigten, vooral tijdens demonstraties, is een rijke mijn van emoties voor acteurs die de gebaren en gezichtsuitdrukkingen die ze getuigen, kopiëren en aanpassen.
Om emoties volledig uit te drukken vereist oefening en vaardigheid. Acteurs die dit leren vereisen de ondersteuning, training en aanmoediging die professionele lessen bieden. Deze lessen bieden een veilige omgeving voor emoties om te ontluiken en ruimte om emotionele blokkades op te lossen die het bereik van een acteur beperken. Een emotioneel beperkte acteur die ongemakkelijk is met het uiten van woede in zijn leven zal het niet overtuigend op toneel vertolken.