Dramatisch spelen is belangrijk voor de ontwikkeling van een kind. Je kinderen laten op een dramatische manier spelen opent hun verbeelding en moedigt hen aan om voor zichzelf te denken of een ander perspectief aan te nemen. Dramatisch spelen kan geschikt zijn voor zowel kinderen als volwassenen en kan zowel thuis als in de klas gebruikt worden.
Het procesdrama is een groot deel van dramatisch spelen. Gedeeltelijk ontwikkeld door educatieve theaterguru Cecily O'Neill, moedigt het leerlingen aan om nieuwe rollen aan te nemen zonder in de traditionele zin te hoeven optreden. Een procesdrama lijkt op het improviseren van een stuk terwijl je erin bent, maar er is geen publiek. Elk kind neemt een nieuwe rol aan en de leraar bedenkt een scenario, wat zo licht kan zijn als kinderen laten doen alsof ze dieren zijn en oplossingen bedenken om hun voedsel te vinden, of zo zwaar als kinderen die doen alsof ze soldaten in een oorlog zijn. Meestal laat het procesdrama de leerlingen verschillende oplossingen voor een probleem bedenken. De leraar bedenkt een groot verhaal voor de kinderen om aan deel te nemen en neemt een rol die ze begeleidt. Raadpleeg https://www.becominghistorians.org/using-process-drama voor meer diepgang over procesdrama.
Breng foto's van verschillende mensen die je in tijdschriften of op internet hebt gevonden. Laat kinderen paren vormen en elkaar tegenover laten zitten. Laat om beurten spreken alsof ze die personages zijn of laat één kind zijn partner interviewen terwijl die de rol aanneemt, en wissel daarna.
Goooi een "bal" door de heen, maar geen echte bal – deze is imaginair. Laat de leerlingen weten dat wanneer de bal naar hen gegooid wordt, ze hem zo groot of zo klein kunnen maken als ze willen, met hun handen om zichzelf te laten zien hoe ze hem rekken of krimpen. De bal moet gevangen worden op de manier waarop de persoon ervoor hem gooide (bijvoorbeeld, een zware bal moet gevangen worden alsof het een last is), maar ze moeten hem gooien op de manier dat ze de nieuwe bal creëerden.
Laat de kinderen een toneelstuk voor zichzelf spelen. Moedig ze aan om oude kleding mee te nemen voor kostuums. Laat de leerlingen ofwel samen een script schrijven of een bekend sprookje gebruiken. Zorg dat alle leerlingen een significante rol hebben als ze dat willen, zodat niemand zich uitgesloten voelt. Een stuk voor jezelf spelen gaat over het creëren van dramatisch zelfvertrouwen, niet over het eindproduct.
Dit is een veel toegepaste techniek onder theatereducateurs. Creëer een scenario, zoals een stadvergadering of iemand die komt om vrienden om advies te vragen. Creëer een personage voor jezelf als leidster en kom in de ruimte in karakter. Vraag de kinderen om advies over jouw situatie of de kwesties die in de stadvergadering naar voren zijn gekomen. Als je wilt dat de kinderen de personages van journalisten of je vrienden aannemen, adres ze als zodanig en ze zullen snel begrijpen. Onthoud, deze activiteit moet eindigen wanneer je voelt dat het een einde heeft bereikt of de tijd op is. Wees voorzichtig om niet een kinders oplossing als de beste te kiezen. Het doel is hen te laten brainstormen en verschillende oplossingen aanbieden. Je personage moet "vertrekken" zonder een beslissing te hebben genomen.
Laat de leerlingen experimenteren met "hun centrum vinden." Laat ze door de ruimte lopen en vertel ze dan om te leiden met hun heupen, neus of handen. Bespreek wat ze voelden en welke personages ze voelen die met hun neus voorop lopen, met hun heupen voorop of hun handen voorop. Experimenteer met verschillende lichaamsdelen die de leidende rol spelen.
Deze activiteiten kunnen gecombineerd worden tot een grotere dramatische speelactiviteit of een heel lesblok. Onthoud, je kunt deze activiteiten gebruiken om zo diep of licht te gaan als je wilt. Voor verdere lezing, verkenn het boek "The Drama Classroom: Action, Reflection, Transformation," door Dr. Philip Taylor, wat een uitstekende bron is voor procesdrama en leraar-in-rol.