Schindler is tevreden, niet boos. Als een Joodse werker hem vertelt dat zijn fabriek een 'toevluchtsoord' is, erkent ze dat zijn enorme risico – Nazi's omkopen, dossiers vervalsen, zijn fortuin uitgeven – een echte schuilplaats heeft gecreëerd.
Schindler's antwoord ('Who would've thought?') draagt stille trots. Hij weet dat het systeem ontworpen was om te extermineren; zijn ondermijning ervan is zijn grootste prestatie. Het moment kristalliseert de film's these: één mans morele moed kan menselijkheid uithakken in een moordmachine.