Beide vrouwen waren cruciale 19e-eeuwse hervormers:
Zij pleitten met passie voor de directe emancipatie van verslavenen, slavernij framerend als morele gruweldad. Grimké, een Zuidener die abolitionist werd, gaf krachtige publieke toespraken; Beecher gebruikte haar onderwijsplatform om anti-slavernijsentiment te verspreiden.
Catharine Beecher stichtte scholen en bevorderde hoger onderwijs voor vrouwen, arguërend dat ze gelijke intellectuele kansen verdienen.
Angelina Grimké werd een toonaangevende stem voor vrouwenkiesrecht en gelijkheid, koppelend abolitionisme met vrouwenrechten. Ze verklaarde beroemd: "Wat moreel goed is voor een man te doen, is moreel goed voor een vrouw te doen."