Fragment creërende empathie voor Frankenstein's Schepsel: Uiterlijk en Verwerping
Het meest empathie-wekende fragment in Frankenstein is wanneer de Schepsel zijn fysieke uiterlijk en de universele walging die het oproept beschrijft. Hij artikuleert zijn zelfbewustzijn en de onrechtvaardigheid van worden beoordeeld puur op uiterlijk.
"I am; and my eternal existence shall be a punishment to me and a benefit to you, so long as you indulge in the illusions of your fantasies!"
Waarom dit fragment empathie wekt
- Zelfbewustzijn: Hij weet dat zijn vorm monstrueus is maar stelt zijn bestaan als feit.
- Eeuwelijk lijden: Hij frameert zijn leven als een straf opgelegd door zijn schepper.
- Onrechtvaardigheid van oppervlakkige oordeel: Hij wordt veroordeeld voordat hij handelt — verworpen voor een gezicht dat hij niet koos.
- Tragische traject: Dit moment voorafgaat aan zijn wending naar geweld, wat zijn woede een reactie op verwerping maakt, niet aangeboren kwaad.
Shelley dwingt de lezer de menselijkheid van de Schepsel te confronteren door zijn eloquentie, wat hem van schurkenstaat tot tragische figuur transformeert.