Arthur Miller's 1949 titel vatte de centrale tragedie van het stuk samen:
Willy definieert zichzelf als handelaar; zijn eigenwaarde is gelijk aan zijn verkopen.
Naoorlogse zakelijke veranderingen maken zijn persoonlijkheidsgebaseerde verkoop verouderd. Hij faalt om zich aan te passen.
Naarmate de verkopen instorten, instort ook zijn reden om te leven. "You end up worth more dead than alive."
Hij pleegt zelfmoord voor de $20.000 verzekeringsuitkering – zijn laatste "commissie" om Biff's toekomst te waarborgen.
De titel ironiseert de belofte van de Droom: materieel succes = menselijke waarde. Willy's dood onthult de leegte van die vergelijking.
"Death of a Salesman" is zowel letterlijk (Willy's zelfmoord) als metaforisch (de dood van de ambulerende handelaar-tijdperk en de illusie die het onderhield).