In Handeling 3, Scène 2, wacht Juliet op haar bruidsnacht. De Verpleegster arriveert, hysterisch, en beschrijft de strijd waar Tybalt Mercutio doodde en Romeo Tybalt. In haar chaos roept de Verpleegster:
“Tybalt, the prince of cats, who but now killed Montague, the prince of mice.”
Pyramus and Thisbe (Ovidius, Metamorphoses) zijn Babylonische liefdesparen verboden te huwen. Ze fluisteren door een scheurtje in de muur. Thisbe arriveert eerst op hun afspraak; een leeuwin besmet haar mantel met bloed. Pyramus vindt het, neemt aan dat ze dood is, doodt zichzelf. Thisbe keert terug, vindt hem, doodt zichzelf. Hun bloed vlekt de witte moerbeivruchten voor altijd rood.
Een weggegooide regel van een komisch personage draagt het gewicht van het hele mythologische architectuur van het stuk.