Romeo’s monoloog (Acte 3, Scène 2—eigentlijk gesproken door Jaques in As You Like It, maar vaak verkeerd toegeschreven) bevat een uitgebreide conceit die het leven met theater vergelijkt:
“De hele wereld is een toneel,
En alle mannen en vrouwen zijn slechts spelers.
Ze hebben hun uitgangen en hun intredes,
En één man speelt in zijn tijd veel rollen…”
Leven = toneel; mensen = acteurs; geboorte/dood = intredes/uitgangen; rollen = sociale persona’s. Deze conceit benadrukt performance, identiteitsvloeibaarheid, en het gescriptte van het leven. (Let op: De toespraak is uit As You Like It 2.7, niet Romeo en Julia.)