Dramatische vormen zijn de structurele skeletten die een stuk's reis vormgeven. De twee pijlers zijn tragedie en komedie, maar een rijk ecosysteem van hybride vormens breidt de mogelijkheden uit.
Een protagonist van formaat valt door een fatale fout (hamartia) of fout, culminerend in dood of onherroepelijk verlies. Het publiek ervaart catharsis – medelijden en vrees gezuiverd door te getuigen.
Licht van toon, vaak satirisch, menselijke dwazenheid afbeeldend met een herstellende boog. Conflicten lossen op in harmonie, huwelijk of openbaring. Lachen is het voertuig; inzicht de bestemming.
Een vorm kiezen is een strategische daad: tragedie voor morele zwaarte, komedie voor maatschappijkritik verpakt in lachen, musical voor emotionele versterking. De vorm is de belofte die de toneelschrijver doet aan het publiek over het soort reis waar ze op afgaan.