De verschuiving van klassiek naar modern drama herschrijft elke dimensie van de vorm:
| As | Klassiek | Modern |
|---|---|---|
| Thema's | Moraliteit, mythe, heldendestinatie | Psychologisch conflict, maatschappijkritiek, absurditeit, existentialisme |
| Structuur | Stijve 3/5-act, eenheden, causale logica | Niet-lineair, gefragmenteerd, open, experimenteel |
| Setting/Inscenering | Cohesieve historisch/mytisch decor | Abstract, symbool, multimedia, site-specifiek |
| Karakterisatie | Geïdealiseerd, typologisch, larger-than-life | Realistisch, gefaald, interior, anti-heroïsch |
| Taal | Formeel, verhoogd, poëtisch monoloog | Umgangstaal, gefragmenteerd, stilte, subtekst |
Modern drama verwerpt klassieke wortels niet – het ondervraagt ze, fragmenteert ze, en hermonteert ze voor een gefragmenteerde eeuw.