Mercutio sterft in Act 3, Scene 1—niet vroeg in het stuk, maar op het structurele middenpunt. Tybalt doodt hem tijdens een straatgevecht nadat Mercutio, verontwaardigd door Romeo's weigering te vechten, zijn eigen zwaard trekt. Met zijn sterfende adem vloekt hij beide huizen: "A plague o' both your houses!"
Dit moment is het stuk's dramatische scharnier. Ervoor speelt Romeo and Juliet uit als een romantische komedie—scherpe replieken, heimelijk huwelijk, hoopvolle intrige. Erafter duistert de toon onherroepelijk: Romeo doodt Tybalt in wraak, wordt verbannen, en de liefhebbers' lot verschuift van sterrenverheven naar gedoemd. Mercutio's dood verwijdert ook het meest levendige, subversieve stem—degene die romantisch idealisme kon doorboren met keiharde realisme.
Shakespeare gebruikt Mercutio's dood om te demonstreren hoe snel geweld escaleert, hoe eer codes mannen vangen, en hoe een enkele impulsieve daad een heel verhaal kan ombuigen. De komedie eindigt niet gewoon; het wordt vermoord, samen met Mercutio.