Polonius adviseert de koning om uiterste voorzichtigheid te betrachten. Hij waarschuwt tegen "glimlachende, vlottere, bedrieglijke hovelingen," en dringt erop aan Claudius om buitenlandse bondgenootschappen te versterken en oorlog te vermijden waar mogelijk – een pragmatische houding voor een net aangetreden, potentieel illegitieme monarch.
Polonius pleit voor nauwe observatie om de "waanzin" van de prins te diagnosticeren. Hij regelt een confrontatie tussen Hamlet en Ophelia, met de dochter als aas om te bepalen of verliefdheid de oorzaak is van het erratische gedrag van de prins.