Brutus is niet de held
in de traditionele zin—hij is de tragische held. Zijn kennende gebrek is stijf idealisme. Overtuigd dat het doden van Caesar de Republiek redt, verraadt hij een vriend en ontketent een burgeroorlog die duizenden diert en de Republiek die hij koesterde vernietigt. Zijn edelmoedigheid is de motor van de catastrofe.
Als het stuk een echte protagonist heeft—het personage dat de actie drijft en hun doel bereikt—is het Mark Antony. Hij manipuleert de menigte met retorische genialiteit, wint de slag bij Philippi, en herstelt een schijn van orde. Antony is de scherpe, bekwame overlevende; Brutus is het edel slachtoffer van zijn eigen principes.