In Romeo en Julia 3.1 geeft Benvolio de prins een helder, factueel verslag (regels 140–155):
"Tybalt, Mercutio, en anderen gingen het plein in toen Benvolio en zijn vrienden wandelden. Toen ze naderden, noemde Tybalt Romeo een schurk, wat Mercutio in woede bracht. Mercutio trok zijn zwaard, en Tybalt deed hetzelfde. Benvolio probeerde te stoppen door Tybalt's zwaard te grijpen, maar was te traag. Mercutio botste met Tybalt. Toen Romeo probeerde tussen te komen, steek Tybalt Mercutio onder Romeo's arm door, doodde hem. Romeo doodde toen Tybalt."
Benvolio's getuigenis redt Romeo van executie (ballingschap in plaats daarvan) door de dood als geprovoceerde noodweer te frameren, niet als koude moord.